یار عاشوراییم !

بارها و بارها گرمایی را در وجودت حس کرده ای و ندانسته ای از کجاست و چگونه آمده است و چرا تا نام حسین (ع) می آید ، سیل اشک راه گونه ات را می گیرد و بر خاک فراق می افتد ؛ برایت می گویم :

«ان لقتل الحسین حراره فی قلوب المومنین لا تبرد ابدا»

حب حسین (ع) در قلوب مومنان آتشی است که تا زمین به گرد خورشید می چرخد شعله ور خواهد ماند .

در همین نزدیکی ، جمعی از اهالی این کره خاکی یاد گمنامی مادرم فاطمه (س) را کرده اند و اقتدا به شهیدان راهش ؛

دهه اول محرم بعد از نماز مغرب و عشاء  از محضر استاد اخلاق حجت الاسلام والمسلمین میر مهدی ریاست حوزه علمیه امام خمینی (ره) و مداحی و مرثیه ثرایی ذاکرین اهل بیت عصمت و طهارت (ع)  در مسجد شمس واقع در خیابان شهید رجایی ، بعد از ۱۲ متری ملک ،  بهره مند می شویم .

جاتون خالی نباشه

     به عنوان اولین مطلب سایت ، قصد دارم دلیل انتخاب نام سایت را براتون بنویسم ، ما بروبچه های کوی فانوس ، کوله پشتی های خالیمون را برداشتیم ، بند پوتین هامون هم محکم بستیم ، یکی یه دونه سربند خوشگل یا فاطمه به پیشونی هامون بستیم ، منتظریم تا بیسیم چی  رمز عملیات را دریافت کنه ، و ما حمله را آغاز کنیم به سمت خاکریز های دشمن حجوم ببریم ، برای باز پس گیری اراده ها ، توکل ها و هوای نفس و مناطقی که شیطان از دست ما در آورده ، در این راه نیاز به ره توشه داریم ، تا با آن کوله پشتی مان را پر کنیم ، اولین ره توشه را برادر خوبمان علیرضا غزوه هدیه آورده ….

در کوله بار غربتم یک دل

از روزهای واپسین مانده ست 

عباس های تشنه لب رفتند 

لب تشنه مَشکی بر زمین مانده ست 

من بودم و او بود و گمنامی 

نامش چه بود؟ انگار یادم نیست 

بر شانه های سنگی دیوار 

نام تو ای عاشق ترین، مانده ست 

مثل نسیم صبح نخلستان 

سرشار از زخم و سکوت و صبر 

رفتید، اما در دلِ هر چاه 

یک سینه آواز حزین مانده است: 

«رفتیم اگر نامهربان بودیم» 

رفتند اما مهربان بودند 

«رفتیم اگر بار گران» آری 

بار گرانی بر زمین مانده است 

بر شانة خونین تان، یاران! 

یک بار دیگر بوسه خواهم زد 

برشانة خونین تان عطرِ 

تابوت های یاسمین مانده ست 

زآنان برای ما چه می ماند؟ 

یک کوله بار از خاطرات سبز 

از من ولی یک چشمِ بارانی 

تنها همین، تنها همین مانده است

شعر : علیرضا غزوه